Bugun...
Hüzün hayatın bir gerçeği, tıpkı sevinçler gibi.


Aydın İZBUDAK HAYATIN İÇİNDEN HİKAYELER
aizbudak@gmail.com
 
 

Acı ve gözyaşı olduğu kadar gülümsemek de var yaşamın içinde...

Hani genelde geceyi sever ya şairler, belki yıldızlar daha güzel görünür bu yüzden. Karanlık kadar aydınlık da bir ömrün yarısı. Her karanlık mutlak güneşe uyanır sonunda. Bu yüzden dertler olsa da daha çok güleç harflerle yazmalı hikayesini herkes. Çünkü, şu kısacık ömürde boşa harcanmayacak kadar bir hayatı var hepimizin…

Her sabah uyandığınızda iki seçenek çıkar önünüze: mutlu ya da mutsuz hissetmek. Olacaklara yön vermeye çabalamak ya da oluruna bırakmak olacakları. Belki farkında bile olmadan zamanla içinde ne çok "şu şöyle olsun, bunu böyle istiyorum" biriktirir insan. Oysa bıraksa geriye ne endişe kalır ne de kontrol etme sancısı… Hem yaşam süresinin bile bir belirsiz olduğu şu hayatta neyi, ne kadar kontrol edebilirsiniz ki?
Hayat çoğu zaman kendi seçimlerimizden oluşmaz belki, ama insan her zaman, her şeye rağmen ve bir inatla mutlu hissetmeyi seçmeli. Birçok insan akıp geçen hayatın içinde çaresiz bir kurban olduğunu düşünür, ki bu biraz işin kolayına kaçmak belki. Hani, “mutluluğu seçmek cesurların işidir ve hayat cesurları sever” derler. Belki bu yüzden bazen zorda olsa hep cesur ve uyanık olmak zorundayız her daim… olup-olabildiğimizce…

Tıpkı Nazım’ın dediği gibi…
“Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda
Hiçbirinde vazgeçmedim umutlarımdan
İçimde kıyametler kopsa da
Ben baharıyım yarınlarımın
Çiçek açarım her kışın ardından…”

Görüntünün olası içeriği: gökyüzü, doğa ve açık hava



Bu yazı 4263 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



YORUM YAZ

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR
YUKARI