2000'lerden beri popüler bir TV dizisi olan The Flash, daha önce de Mama ve de korku serisi İt-O'nun iki bölümünü yönetmiş olan Andy Muschietti'nin elinde, ilke olarak akıcı bir film olmuş

ama bir yerden sonra sanki kontrolden çıkmış, birkaç yönde giden yorucu bir film olmayı da başarıyor!...

Evet, sinemada fantezi ve fantastik... Özellikle Hollywood'un büyük çabasıyla ve yine onun türlere ayırdığı sinemada daha çok genç ruhlara seslenen bu sinemaya zamanında tav olmamış, onu keyifle izlememiş bir sinemasever düşünülebilir mi? Kendi adıma sanat filmlerini daha çok sevsem de, tüm o aksiyona dayalı hayalperest filmleri, o uçuk maceraları, o fezadaki gizemi arayan masalları, o antik Yunan'dan günümüze uzanmış efsaneleri deşen filmleri de sevdim, yazdım, kitaplarıma aldım.

İşte bu türün iddialı ve gösterişli bir yeni örneği. Türkçe ad bulamadıkları için The Flash adını koruyan filmcilerimizin, bizdeki basın gösteriminde umulmadık bir Z Kuşağı seyirci görerek şaşırdığını da belirteyim!... Bense en iyi niyetlerimle yaklaşmaya çalışacağım...

Film Superman ve benzerlerinin yaşadığı efsane-kent Gotham'da geçiyor. New York'un hık demiş burnundan düşmüş bu kentte birden kıyamet kopuyor. Çakan şimşeklerin, düşen yıldırımların ardından, genç bir adamı tanıyoruz: Barry Allen... Bilimsel araştırmacı Barry, bir kazanın sonunda büyük bir güçle yaşama dönüyor. Ve o saftirik genç adam, birden görkemli bir kırmızı giysiye bürünerek bir üstün-adam oluveriyor. O arada bir de benzeri çıkıyor. Onun adı da Gary'dir. Ve sanki ikiz doğmuşlardır... Zaten ikisini de aynı oyuncu (Ezra Miller) oynamaktadır ve film boyunca sürekli yan yana olduklarından, bu da bu ayrıksı filmin mucizelerinden biri sayılabilir.

Ama Barry'nin geçmişi karanlıktır. Daha doğrusu aile ilişkileri... Babası hapistedir, annesinin gizemli ölümüyse acaba gerçek olmayabilir mi? Zaman zaman çocukluğunu hatırlar; annesinin kendisine "Maymunum benim" demesi aklına gelir. Aile zaten filmin önemli ögelerinden biridir. Sanki The Godfather serisinden miras kalan o ünlü "İt's Family" lafını hatırlatacak kadar... Arada böyle bir filmde bile felsefi laflar edilir; "Yaralarımız bizi biz yapan şeylerdir" gibi... Ve o masal dekorunda modern şeyler görülür: pizzacı afişleri, Uber Taksi, Barbie esprisi gibi... Ya da o esrarengiz alemlerden birden bir süper-markete yapılan iniş gibi...

Ve birden ortada o eski kahramanlar peyda olur. Yani o fantastik dünyanın ilk yaratıcıları: örneğin Superman... İlk büyük ismi Christopher Reeve'den başlayarak... Daha 1977'de ilk önemli Superman filmini yaratan... Ardından Batman gelir, Wonder Woman gözükür; Aquaman, Geleceğe Dönüş gibi klasikler anılır. Finalde ise görkemli bir şakayla çok ünlü bir isim son Superman olur. Kim olduğunu artık filmde görün...

Ama en önemli bölümü sona bıraktım. O birden kentin üzerine düşen dehşet bölümü... Bir hastaneye düşen yıldırım sonucu bina yıkılır; içeridekiler, özellikle de yeni doğmuş bebekler gökten yağmaya başlar. Ama The Flash elbette oradadır. Ve işe karışır. Her şeyi birden dondurarak... Sonrası anlatılamaz, görmek gerekir. Bu tür fantastik filmlerden hatırlanacak en görkemli sahnelerden biri... Enerji ilacını alan Barry-The Flash öylesine bir çözümler ki her şeyi... Gerektiğinde çırılçıplak da soyunarak..

2000'lerden beri popüler bir TV dizisi olan The Flash, daha önce de Mama ve de korku serisi İt-O'nun iki bölümünü yönetmiş olan Andy Muschietti'nin elinde, ilke olarak akıcı bir film olmuş; ama bir yerden sonra sanki kontrolden çıkmış, birkaç yönde giden yorucu bir film olmayı da başarıyor!... Ezra Miller'in çifte kişiliği ilgiye şayan. (Bu eski sözcüklere bayılıyorum!) O üstün-adamları canlandıran Ben Affleck, Michael Keaton, Michael Shannon gibi oyuncular da dikkate eğer. Usta oyuncu Jeremy Irons ise kısacık rolünde gerçek anlamda harcanmış.

Sonuç olarak, her yaştan gençler için!...
 

Atilla Dorsay

aldorsay@yahoo.com

YARIN: ASTEROİT ŞEHİR