"Karanlığın Bilgeliği" 2017 Yaz

"Benim yolculuğum sadece orda mutlaka bulunmam gerektiğini söyleyen hislerimi takip ederek, İda Dağı'na 6 gün kendimi teslim etmeye niyet etmemle başladı.

Bilemedim ben sadece '6 gün' diye düşünürken aynı anda hayatımın geri kalanını kapsayacak bir yolculuğun da başlamış olduğunu. Kendi hislerimi, gölgelerimi yok saya saya tonlarca yük yüklemişim sırtıma çoğu insan gibi. Çünkü hepimiz buna alışmışız. Hep 'güçlü' olmamız, iyi hissetmemiz, iyi görünmemiz gerekirdi. 'Güçsüz'sek de bunu kimsenin bilmemesi gerekirdi.

 

Ve ben tüm bu kalıpların içinde sıkışıp kalmışken biri geldi, 'Benim burdaki görevim sizi iyi hissettirmek değil' dedi. Önce kaçmamayı öğretti, tüm o hislerin içinde yumuşamayı.. 'iyi hissetmek' adına yaptığımız pek çok şeyin aslında kendini yok saymak olduğunu..  Bazen liderimiz oldu, bazen sadece kız kardeşimiz, ama her ne yapıyorsa yapsın önce güven verdi, sevgisini hissettirdi bize. Bu derin, her anı çok kıymetli yolculuk için ona ne kadar teşekkür etsem az. ♡

 

 Ben yoga, meditasyon derken bana iyi gelen şeyleri keşfetmiş olduğumu düşünürdüm hep. Oysaki kendimden, duygularımdan ne kadar bihaber olduğumu bu 6 gündeki her deneyimde daha da iyi anladım. Keşiflerimle birlikte bazen sevinç, heyecan taştı içimden, bazen ağır geldi sarsıldım. Ama sarsıldıkça daha da güçlendim, köklendim. Her sarsıldığımdaysa bana kucak açan ablalarım vardı yanımda. Kendimi oldukça güvende hissettiğim, kalbini, kendini açmanın ilk adımlarını attığım harika bi alandaydım. Ve artık biliyorum ki bu 6 günün etkilerini hayatımın geri kalan her anında hissedeceğim.  'Karanlığın Bilgeliği' artık hep benimle!

 

**Kız kardeşlerim,

Bana kan bağı olmadan kız kardeş olmanın nasıl bir şey olduğunu gösterdiğiniz için,

Sağladığınız o sımsıcak, güvenli alanda zorlandığım bir alan olan ‘kendini ifade etme’de kolaylaştırıcım olduğunuz için,

Tüm sevgi, ilgi, şefkat ve açıklığınız için,

Korktuğum, kaçmak istediğim pek çok anda beni cesaretlendirdiğiniz için,

Hepinize minnettarım. Varlığınız beni mutlu ediyor.

 

Aşk ile,

Aho!"

 

Irmak, 22, Öğrenci

 

 

"Karmaşıklığımla, yaralarımla geldim. Öyle bir kucak açıldım, ruhum, bedenim, zihnim öyle bir parladı ki... Burada tamamlandim. Acıyı sevdim, karanlığımı sevdim, onları hissettim. Duygu boşalmalarım oldu, ağladım, inledim, bağırdım.

Ne güzel yolculuktu.

Ne asildi.

Karanlığın ne büyük bilgeliği varmış. O karanlığın içinde beni destekleyen, sağlam duran, beni gören, onurlandıran birini keşfettim. Onunla tanıştım. Onun ne kadar güzel, alımlı, çekici, hoş olduğunu gördüm. O kadar cok şey gördüm , yaşadım, hissettim ki şükürler olsun benim bu eğitimi almama vesile olanlara.Yaşam yükseklerde, zirvelerde başlar. Karanlığın bilgeliğini keşfederek ışığımla yol alıyorum. Yola devam..."