Apo İmralı’da bekliyor.

Örgütü de bekliyor, partisi de... Bu iktidar onu özgürlüğüne kavuşturabilmek amacıyla öyle işler yaptı ki!

-Örgüt kendini feshedecekti!

-Elindeki silahları devlete teslim edecekti!

Devlet Bahçeli’nin deyişiyle örgütün ‘kurucu önderi’ olan Apo en kısa zamanda tahliye edilecekti.

Bu amaçla Meclis’te bir komisyon bile kurdular. Bütün partilerin temsil edildiği bu komisyon birbiri ardına son derece ‘verimli (!)’ toplantılar yaptı.

Burada defalarca yazdım, Türkiye’de eğer bir işin olmamasını istiyorsanız, o konuda bir komisyon kuracaksınız! Komisyon toplanacak, her kafadan bir ses çıkacak ama ortaya herhangi bir çözüm çıkmayacaktır.

Bizim Meclis komisyonunun başına da aynı şey geldi.

Koskoca Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş’un başkanlık ettiği anlı şanlı komisyonumuz defalarca toplandı.

Sonuçta torbadan ne çıktı?

Sıfıra sıfır elde var sıfır!

★★★

Örgüt sözüm ona kendini feshedecekti!

Dahası, elindeki silahları devlete teslim edecekti!

Hiçbiri olmadı.

Ama dahası var, örgüt geçtiğimiz yaz aylarında Irak Süleymaniye’de bir şaklabanlık gösterisi düzenledi.

Sözüm ona ellerindeki silahları teslim edeceklerdi. Kadınlı erkekli 30 kadar militan ellerinde uzun namlulu silahlarla sahaya çıktılar ve bunları çöp tenekesinde ateşin içine attılar.

Yani yakmış ve sözlerinde durmuş oldular!

Hepsi bu kadar.

★★★

Bunun dışında hiçbir gelişme olmadı. Ne örgüt kendini feshetti, ne de silahlarını devlete teslim etti.

Ortaya çıkan bu sonuç tam bir fiyaskodur, rezalettir ama kime nasıl anlatacaksınız!

Dahası var...

Bu süreci maşallah tek başına başlatan Devlet Bahçeli bile her nedense artık konuşamıyor. Bilmiyorum ama Türk Milletinden, bütün kesimlerden aldığı büyük tepkiler onu yıldırmış, geri adım atmaya zorlamış olabilir...

Aynı durum AKP için de geçerlidir.

★★★

Milyonlarca insanımız giderek yükselen fiyatların, işsizliğin ve adaletsizliğin pençesinde inim inim inlerken, hiçbir hükümet Apo’yu falan tahliye etmeye cesaret edemez.

Ancak bu konular Türkiye’de tartışılırken ortaya çok ciddi bir sorun daha çıktı.

Varsayalım şu veya bu gerekçelerle Apo günün birinde tahliye edildi ve özgürlüğüne kavuştu.

İyi de cezaevinden bavullarını ve kitaplarını toplayıp tahliye edilen bu şahsı nereye göndereceksiniz! Yaşamının geri kalanını nerede geçirecek?

İstanbul, Ankara gibi büyük kentler tehlikelidir, olaylar çıkabilir. Diyarbakır derseniz Apo bile orasını istemiyor. Tehlikeli buluyor. 

Yapılan pazarlıklarda bir tek yer için uzlaşma sağlandı.

Askeri bölge olan İmralı’da güven içinde yaşaması.

Kulağa gelen söylentilere göre kendisi için İmralı Adasında lüks bir konut yapılıyor.

O konutun inşaatını da bunlar bir yandaş müteahhide verdiyse sakın şaşırmayalım!

Neyse, bunlar başka konular...

Zamanı gelince yine uzun uzun yazarız!

Yarın İstanbul’u görelim!

Sevgili okurlarım, yarın 1 Mayıs, Türkiye’deki resmi bayramların en sonuncusu... Biz her 1 Mayıs gününü toplumsal olaylarla, halkla polis arasında çıkan çatışmalarla kutlarız!

Ben bugüne kadar çatışmalara sahne olmayan bir tek 1 Mayıs bile görmedim.

Özellikle 1 Mayıs 1977’yi anımsayın. Onlarca insanımız Taksim meydanında can vermişti. Esrarengiz bir olaydı ve olayın sorumluları hiçbir zaman açığa çıkarılmadı.

Yarın pek çok ilimizde ama özellikle İstanbul’da hayat yeniden duracak.

Göstericilerle polis arasında çatışmalar çıkacak.

Otobüs, tren ve metro servisleri iptal edilecek.

Taksim’e çıkışların her türlüsü yasaklanacak.

Yanılmayı dilerim ama yarınki tablo ne yazık ki böyle olacak.